اخبار

در تعقیب راه‌حل‌های بازدارنده شعله که مقرون‌به‌صرفه‌تر، سازگار با محیط‌زیست و چند منظوره هستند، یک بازدارنده شعله تنها برای برآورده کردن الزامات سخت‌گیرانه کافی نیست.

هنگامی که به دنبال پلاستیک‌های مقاوم در برابر شعله با کارایی بالا و زیبایی‌شناختی می‌گردید، یک معاوضه مهندسی هسته شامل این است که آیا معرفی پرکننده‌های کاربردی خواص نوری محصول را به خطر می‌اندازد یا خیر.

در ارزیابی ایمنی آتش سوزی مواد، "تراکم دود" یک شاخص کمی کلیدی است که میزان دود تولید شده هنگام گرم شدن یا سوزاندن را اندازه می گیرد. ارتباط مستقیمی با دید، احتمال تخلیه پرسنل و دشواری نجات در آتش دارد.

در سیستم فرمولاسیون پیچیده مواد کابلی پلی‌وینیل کلراید (PVC)، مقدار افزودن بورات روی (عمدتاً 2ZnO·3B2O3·3.5H2O) یک مقدار تجربی مجزا نیست، بلکه یک نتیجه بهینه‌سازی سیستم است که توسط هم افزایی دود، هدف‌های جامع سرکوب دود روی و عملکرد جامع زینکرون شیمی «بولرین» تعیین می‌شود. مقرون به صرفه بودن

در علم ایمنی آتش سوزی، «سرکوب دود» و «بازدارندگی شعله» به یک اندازه مهم هستند، اما مکانیسم های متفاوتی به عنوان اهداف اصلی دارند. بورات روی (به عنوان مثال از متداول ترین 2ZnO·3B2O3·3.5H2O استفاده می شود) به طور گسترده ای به عنوان یک هم افزایی سرکوب کننده دود کارآمد شناخته می شود.

هنگام معرفی پلی فسفات آمونیوم (APP) به رزین اپوکسی (EP) برای دستیابی به عملکرد بازدارنده شعله در بسته‌بندی‌های الکترونیکی پیشرفته، دستگاه‌های نوری و پوشش‌های شفاف مقاوم در برابر آتش، «از دست دادن شفافیت» به یک گلوگاه کلیدی تبدیل می‌شود که کاربرد آن را محدود می‌کند.