پلی وینیل کلراید (PVC) انتخاب غالب برای عایق کابل و مواد غلاف است و خواص بازدارنده شعله آن به طور مستقیم با عملکرد ایمن سیستم قدرت مرتبط است. در میان بازدارنده های متعدد شعله،3.5 بورات روی هیدراته (2ZnO·3B2O3·3.5H2O)به یک جزء کلیدی در فرمولاسیون کابل PVC تبدیل شده است. این مقاله به طور سیستماتیک مبنای علمی پشت این انتخاب را تحلیل خواهد کرد.
محتوای آب کریستالی 3.5٪ بورات روی هیدراته (حدود 14.5٪) دقیقاً برای دستیابی به تطابق ایده آل بین دمای تجزیه حرارتی آن و دمای تجزیه اولیه PVC (حدود 200-300 درجه سانتیگراد) طراحی شده است. هنگامی که کابل با منبع آتش مواجه می شود، بورات روی آب کریستالی را در محدوده دمایی 210-320 درجه سانتی گراد آزاد می کند.
Zn2B6O11·3.5H2O → Zn2B6O11 + 3.5H2O↑
این فرآیند مقدار زیادی گرما را جذب می کند (آنتالپی کم آبی حدود 280 ژول بر گرم)، به طور موثر دمای سطح ماده را کاهش می دهد و سرعت تخریب حرارتی ماتریس رزین PVC را به تاخیر می اندازد. در مقایسه با فرم های هیدراتاسیون بالاتر مانند 5-هیدراته و 7-هیدرات، پنجره دمای آبگیری 3.5 هیدرات دقیق تر است و از نقاط کور محافظتی ناشی از کم آبی زودرس یا کم آبی تاخیری جلوگیری می کند.
بورات روی بی آب بی آب (Zn2B6O11) در دمای 400-500 درجه سانتیگراد ذوب می شود و با کلرید هیدروژن (HCl) تولید شده توسط تجزیه PVC واکنش می دهد:
Zn2B6O11 + 12HCl → 2ZnCl2 + 6BCl3 + 6H2O
ZnCl2 و BCl3 تولید شده به عنوان کاتالیزورهای اسید لوئیس عمل می کنند تا واکنش اتصال عرضی PVC را تقویت کنند و یک لایه کربن منبسط شده را تشکیل دهند. در همان زمان، اکسید بور در دمای بالاتر از 700 درجه سانتیگراد به شیشه B2O3 تبدیل می شود.
2BCl3 + 3H2O → B2O3 + 6HCl
بدنه شیشه ای سطح لایه کربن را می پوشاند و یک مانع محافظ متراکم را تشکیل می دهد. ویسکوزیته دینامیکی آن (10³-104 Pa·s) می تواند به طور موثر نفوذ اکسیژن و انتقال حرارت را در دمای شعله مسدود کند.
HCl آزاد شده از پیرولیز PVC نه تنها تخریب مواد را تسریع می کند، بلکه دود خورنده و سمی تولید می کند.بورات رویHCl را از طریق یک واکنش دو مرحله ای به طور موثر جذب می کند:
1. جذب اولیه: گروههای هیدروکسیل سطحی با هیدروکلراید واکنش میدهند تا ZnCl 2 و اسید بوریک تولید کنند.
2. جذب ثانویه: اسید بوریک تولید شده بیشتر با HCl واکنش می دهد و BCl3 را تشکیل می دهد.
هر مول از 3.5 بورات روی هیدراته از نظر تئوری می تواند 12 مول هیدروکلراید را با ظرفیت جذب 43.7 درصد مصرف کند. در مقایسه با مواد بازدارنده اشتعال سنتی مانند هیدروکسید آلومینیوم (فقط 33٪)، راندمان خنثی سازی اسید واحد جرم آن 32٪ افزایش یافته است.
در فرمولاسیون کابل های PVC، بورات روی اثر هم افزایی قابل توجهی با Sb2O3 نشان می دهد:
Zn2B6O11 + Sb2O3 + HCl → ZnSb2O5+ فاز شیشه ای بوروسیلیکات
اسپینل آنتیموان روی تولید شده (ZnSb2O5) دارای ویژگی های پایداری حرارتی بالا (> 1000 درجه سانتیگراد) و توانایی کربنیزاسیون کاتالیزوری قوی است. دادههای تجربی نشان میدهند که وقتی بورات روی با Sb2 O3 در نسبت جرمی 3:2 ترکیب میشود، شاخص حدی اکسیژن (LOI) را میتوان از 28٪ به 34٪ افزایش داد و چگالی دود را میتوان تا 40٪ کاهش داد.
در مقایسه با بازدارنده های شعله با اندازه ذرات مشابه، سختی Mohs بورات روی هیدراته 3.5 تنها 2.5 است که بسیار کمتر از پرکننده هایی مانند سیلیس است (7.0). شکل کریستالی ورق مانند آن (متوسط اندازه ذرات 1-3 میکرومتر، نسبت ابعاد 8-15) می تواند یک پشته "کارت مانند" در ماتریس PVC را تشکیل دهد. هنگامی که در دوز 15-20 در ساعت اضافه می شود:
· نرخ حفظ استحکام کششی> 85%
· ازدیاد طول در هنگام شکست فقط 12-18٪ کاهش می یابد
· تأثیر بر فرآیند پذیری اکستروژن به طور قابل توجهی کمتر از بازدارنده های شعله مانند هیدروکسید منیزیم است.
مقایسه عملکرد بورات روی با درجات مختلف هیدراتاسیون:
|
فرم هیدراته |
دمای شروع کم آبی (درجه سانتیگراد) |
فاصله اصلی کم آبی (درجه سانتیگراد) |
درجه تطبیق با دمای پردازش PVC |
|
3.5 آبرسانی |
215 |
225-320 |
عالی (پردازش پی وی سی 180-210 درجه سانتیگراد) |
|
5 آبرسانی |
185 |
190-280 |
خوب (با خطر کم آبی زودرس) |
|
7 آبرسانی |
150 |
155-260 |
ضعیف (مستعد از دست دادن آب در طول پردازش) |
3.5 هیدرات ها در دمای اکستروژن معمولی PVC (190-170 درجه سانتیگراد) پایدار می مانند تا از تخلخل و نقص سطحی ناشی از کم آبی در طی فرآیند جلوگیری شود.
هنگامی که ثابت دی الکتریک بورات روی (ε_r=4.2-4.8) به ماتریس PVC نزدیک است (ε _r=4.0-4.5)، و ساختار لایه ای آن به موازات جهت میدان الکتریکی مرتب شده است:
· مقاومت حجمی بالاتر از 10 ¹4Ω· سانتی متر حفظ کنید
· افزایش مقدار مماس تلفات دی الکتریک کمتر از 0.002 است
· کمترین تأثیر را بر یکنواختی ظرفیت کابل دارد
دوستی با محیط زیست:
· سمیت خوراکی حاد LD50> 5000 میلی گرم بر کیلوگرم (سطح غیر سمی واقعی)
· فاقد هالوژن، فلزات سنگین (سرب، کادمیوم، کروم و غیره)
· کاهش 35 درصدی در تولید CO در محصولات احتراق (در مقایسه با سیستمهای بازدارنده شعله سنتی)
مکانیسم مهار دود:
بورات روی باعث تشکیل ساختارهای کربن معطر به جای قطعات آلیفاتیک در PVC می شود، دمای آستانه هسته ذرات دود را از 350 درجه سانتی گراد به 480 درجه سانتی گراد افزایش می دهد و تراکم دود (روش NBS) را 50-60٪ کاهش می دهد.
· نیازهای کم دود و بدون هالوژن: افزایش دوز زینک بورات به 25 phr همراه با هیدروکسید منیزیم (40 phr) می تواند به چگالی دود IEC 61034 کمتر از 200 برسد.
سطح مقاومت حرارتی بالا (105 درجه سانتیگراد): با استفاده از نرم کننده استر تریملیتیک اسید، سطح بورات روی با عامل جفت کننده سیلان درمان می شود و میزان ماندگاری طول پس از پیری حرارتی در بیش از 70٪ حفظ می شود.
کاربرد از3.5 زینک بورات هیدراتهدر کابل های پی وی سی ایده های اصلی "هم افزایی مکانیزم چندگانه" و "تعادل عملکرد" در علم بازدارنده شعله را منعکس می کند. محتوای دقیق آب کریستالی آن، توانایی جذب اسید عالی، هم افزایی کارآمد با بازدارندههای شعله مبتنی بر آنتیموان، و کمترین تأثیر بر خواص الکتریکی و مکانیکی مواد، آن را به گزینهای ایدهآل برای برآورده کردن الزامات جامع بازدارندگی کابل مدرن، دود کم، عدم سمیت و قابلیت اطمینان بالا تبدیل میکند.