اخبار

با تشدید مقررات زیست محیطی جهانی و عمیق تر شدن مفاهیم توسعه پایدار، بازدارنده های شعله بدون هالوژن به گزینه اصلی برای اصلاح بازدارنده شعله مواد پلیمری تبدیل شده اند.

در زمینه علم مواد مقاوم در برابر شعله، بورات روی به دلیل کارایی بالا و سازگاری با محیط زیست بسیار مورد توجه است. با این حال، دو دسته عمده در بازار وجود دارد: «بورات روی بی آب» و «بورات روی هیدراته»، و تفاوت‌های اساسی آن‌ها بسیار بیشتر از این است که فقط حاوی آب کریستالی باشند.

بورات روی در طراحی فرمولاسیون مواد بازدارنده شعله به یک انتخاب مهم برای بازدارنده های شعله غیرآلی دوستدار محیط زیست تبدیل شده است. با این حال، در مواجهه با دو نوع هیدراتاسیون اصلی موجود در بازار، مونوهیدرات بورات روی (ZnO·B2O3·H2O) و بورات روی 3.5هیدرات (2ZnO·3B2O3·3.5H2O)، بسیاری از مهندسان و تصمیم گیرندگان خرید با مشکل انتخاب خود مواجه هستند.

بورات روی، به عنوان یک ماده افزودنی ضد شعله معدنی کارآمد و دوستدار محیط زیست، به طور گسترده در پلاستیک، لاستیک، پوشش، منسوجات و سایر زمینه ها استفاده شده است.

در میان انواع متعدد روی بورات، 3.5 بورات روی هیدراته (2ZnO·3B2O3·3.5H2O) به پرکاربردترین و فرموله‌شده‌ترین گونه در سیستم‌های بازدارنده شعله پلیمری جهانی تبدیل شده است که بیش از 75 درصد از سهم بازار بورات روی صنعتی را به خود اختصاص داده است.

در طراحی فرمولاسیون بازدارنده شعله پلیمری، بورات روی به طور گسترده ای به عنوان یک بازدارنده شعله معدنی کارآمد، کم سمیت و چند منظوره استفاده می شود. انتخاب علمی بین اشکال هیدراته (به ویژه 3.5 هیدرات) و اشکال بی آب، یک تصمیم فنی حیاتی برای مهندسان است. این مقاله پشتیبانی نظری را از ابعاد مختلف ارائه خواهد کرد.