اخبار

پدیده "رسوب" پودر سفید، ماده روغنی یا دانه کریستال بر روی سطح محصولات پلی پروپیلن مقاوم در برابر شعله (PP) در هنگام ذخیره سازی یا استفاده، مشکل رایجی است که مدت هاست این صنعت را درگیر کرده است.

انتخاب مسیر بازدارنده شعله بدون هالوژن برای PP اساساً یک فرآیند مهندسی سیستماتیک است که به دنبال تعادل بهینه بین راندمان بازدارنده شعله، عملکرد جامع، امکان سنجی پردازش، هزینه و حفاظت از محیط زیست است. بهترین مسیر جهانی وجود ندارد، فقط مناسب ترین مسیر بر اساس سناریوهای کاربردی است.

پلی پروپیلن بازدارنده شعله بدون هالوژن (PP) به دلیل مزایای محافظت از محیط زیست، دود کم و سمیت کم، پردازش آسان و هزینه قابل کنترل، به یک ماده اصلی سازگار با محیط زیست در زمینه های خودرو، انرژی های نو، الکترونیک و برق، حمل و نقل ریلی، روکش کابل و غیره تبدیل شده است.

پلی پروپیلن (PP) به دلیل خواص جامع عالی و مزایای هزینه آن به یکی از پرکاربردترین پلاستیک های همه منظوره برای اصلاح بازدارنده شعله تبدیل شده است. However, whether adding halogen based, phosphorus nitrogen based, or inorganic hydroxide (such as magnesium hydroxide, aluminum hydroxide) flame retardants, a common and challenging problem arises: significant deterioration of key mechanical properties such as tensile strength, impact toughness, and elongation at break of the material.

هیدروکسید منیزیم (MH) به عنوان یک بازدارنده شعله بدون هالوژن که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، نه تنها به پلیمرها خاصیت بازدارنده شعله می بخشد، بلکه مقدار اضافه آن متغیر اصلی است که خواص مکانیکی نهایی مواد کامپوزیتی را تعیین می کند. هدف این مقاله بررسی رابطه غیرخطی بین این دو، آشکار کردن مکانیسم‌های زیربنایی آنها و ارائه راه‌حل‌های حرفه‌ای برای متعادل کردن الزامات بازدارنده شعله و خواص مکانیکی است.

مواد بازدارنده شعله بدون هالوژن، دود کم، سیالیت بالا، با اهداف اصلی "هالوژن صفر، سمیت دود کم، بازدارنده شعله سطح V-0، جریان مذاب بالا، پایداری مکانیکی و حفاظت از محیط زیست کامل چرخه زندگی"، به سطح بالای تکنولوژیکی و تقاضای بازار صنعت جهانی مواد پلیمری تبدیل شده‌اند.